فرهنگ لغت

ابوطوق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوطوق . [ اَ طَ ] (ع اِ مرکب ) نوعی از جوارح طیور و صاحب نخبةالدهر گوید: بصعید مصر باشد در ساحل نیل و شکار او ماهی و تنها چشمان صید خویش برآرد و بخورد وبقیه بجای ماند و مردمان از پس مانده ٔ او برخورند.

معنی ابوطوق | فرهنگ لغت