ابوضمره
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوضمره . [ اَ ض َ رَ ] (اِخ ) ابن عیص . مردی از مستضعفین اصحاب رسول صلوات اﷲ علیه بمکه و او هنگام مهاجرت بمدینه در منزل تنعیم درگذشت .
ابوضمره . [ اَ ض َ رَ ] (اِخ ) انس بن عیاض مدینی . از روات حدیث است .
ابوضمره . [ اَ ض َ رَ ] (اِخ ) عاصم بن ابی الزهری . تابعی است و از مالک روایت کند.