ابوصفوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوصفوان . [ اَ ص َف ْ ] (ع اِ مرکب ) اشتر نر. (السامی فی الاسامی ). جمل . اشتر نرینه . (مهذب الاسماء).
ابوصفوان . [ اَ ص َف ْ] (اِخ ) او از ابن مسعود و از او اشعث روایت کند.
ابوصفوان . [ اَ ص َف ْ ] (اِخ ) اسحاق بن ابراهیم موصلی . رجوع به اسحاق ... شود.