ابوسفیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوسفیان . [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن جبیر. محدّث است .
ابوسفیان . [ اَس ُف ْ ] (اِخ ) ابن حرب . رجوع به ابوسفیان صخر شود.
ابوسفیان . [ اَ س ُف ْ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمن بن مطلب بن ابی وداعه سهمی . او از پدر و جدّ خویش و از او عبدربّه بن عطاء روایت کند.