ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۶۷۸

هستی که عیان نیست روان در شانی درشان دگر جلوه کند هر آنی این نکته بجو ز کل یوم فی‌شان گر بایدت از کلام حق برهانی