ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۵۴۲

ای شمع چو ابر گریه و زاری کن وی آه جگر سوز سپه‌داری کن چون بهره وصل او نداری‌ای دل دندان بجگر نه و جگر خواری کن