ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۵۲۱

با گلرخ خویش گفتم: ای غنچه دهان هر لحظه مپوش چهره چون عشوه دهان زد خنده که: من بعکس خوبان جهان در پرده عیان باشم و بی‌پرده نهان