ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۴۳۹

در خواب جمال یار خود میدیدم وز باغ وصال او گلی می‌چیدم مرغ سحری زخواب بیدارم کرد ای کاش که بیدار نمی‌گردیدم