ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۹۵

درماند کسی که بست در خوبان دل وز مهر بتان نگشت پیوند گسل در صورت گل معنی جان دید و بماند پای دل او تا به قیامت در گل