ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۲

از قد بلند یار و زلف پستش وز نرگس بی‌خمار بی‌می‌مستش ترسا بکلیسیای گبرم بینی ناقوس بدستی و بدستی دستش