ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۳۵

خورشید چو بر فلک زند رایت نور در پرتو آن خیره شود دیده ز دور و آن دم که کند ز پرده ابر ظهور فالناظر یجتلیه من غیر قصور