ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۱۶

آسان گل باغ مدعا نتوان چید بی‌سرزنش خار جفا نتوان چید بشکفته گل مراد بر شاخ امید تا سر ننهی به زیر پا نتوان چید