ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۲۷۹

دوشم به طرب بود نه دلتنگی بود سیرم همه در عالم یکرنگی بود می‌رفتم اگرچه از سر لنگی بود من بودم و سنگ من دو من سنگی بود