ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۰

این عمر به ابر نوبهاران ماند این دیده به سیل کوهساران ماند ای دوست چنان بزی که بعد از مردن انگشت گزیدنی به یاران ماند