ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۲۲۰

گر غره به عمری به تبی برخیزد وین روز جوانی به شبی برخیزد بیداد مکن که مردم آزاری تو در زیر لبی به یا ربی برخیزد