ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۹

چشمی دارم همه پر از دیدن دوست با دیده مرا خوشست چون دوست دروست از دیده و دوست فرق کردن نتوان یا اوست درون دیده یا دیده خود اوست