ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۴

از گل طبقی نهاده کین روی منست وز شب گرهی فگنده کین موی منست صد نافه بباد داده کین بوی منست و آتش بجهان در زده کین خوی منست