ابوسعید ابوالخیر | ابیات پراکنده | تکه ۲۸

برون ز گوشه بهشت برین سقر باشد فزون ز توشه شکر معده بار خر باشد هر آنکه توشه روزی و گوشه‌ای دارد به راستی ملک ملک بحر و بر باشد زیادت از سرت ار یک کله بدست آری به خاکپای قناعت که درد سر باشد