ابوزکریا
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوزکریا. [ اَ زَ ک َ ری یا ] (اِخ ) نیشابوری . طبیبی حاذق و ماهر و به اجزاء علوم حکمت عالم بود. او راست : کتاب مبتغی و منتهی، و این کتاب مشتمل برفوائد بیشمار است . (از درةالأخبار ترجمه ٔ یتیمه ).
ابوزکریا. [ اَ زَ ک َ ری یا ] (اِخ ) ابن منده . رجوع به ابوزکریا یحیی بن عبدالوهاب ... شود.
ابوزکریا. [ اَ زَ ک َ ری یا ] (اِخ ) الأحمر. یکی از فصحای عرب است .