ابوروح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوروح . [ اَ رَ ] (ع اِ مرکب ) تابستان . (مهذب الاسماء).
ابوروح . [ اَ ] (اِخ ) کاتب علی بن عیسی خلیفه ٔ یوسف بن سلمان بن العبادیه . یکی از بلغای زبان عرب . (ابن الندیم ).
ابوروح . [ اَ] (اِخ ) ثابت بن محمد اَرُزّی یا رُزّی . محدث است .