ابوخلیفه
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوخلیفه . [ اَ خ َ ف َ ] (اِخ ) حجاج بن غیاث . محدث است .
ابوخلیفه . [ اَ خ َ ف َ ] (اِخ ) فضل بن حباب بن محمدبن شعیب بن صخر جمحی بصری . قاضی بصرة. از روات اخبار و اشعار و انساب . وفات او بسال ٣٠٥ هَ . ق . بوده است . کتاب الفرسان و کتاب طبقات الشعراء الجاهلین از اوست . و رجوع به فضل ... شود.