ابوخزیمه
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوخزیمه . [ اَ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) ابراهیم بن ثاتی بن یزید، منسوب به یکی از اجداد خود ثات بن رعین .
ابوخزیمه . [ اَ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) ابن اوس بن زیدبن اصرم بن ثعلبه . صحابی انصاری است . او بدر و مشاهد دیگر را دریافت و بخلافت عثمان درگذشت .
ابوخزیمه . [ اَ خ ُ زَ م َ ] (اِخ ) صالح بن مرداس . محدث است .