ابوحسن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوحسن . [ اَ ح َ س َ ] (اِخ ) مازنی انصاری، ابن عبد عمرو، و نام او کنیت اوست، و بعضی گفته اند نام وی تمیم بن عمرو است . او صحابیست و عقبه و بدر را دریافته است و ذهبی گوید تا خلافت علی علیه السلام بزیست و او جد یحیی بن عماره است و صاحب استیعاب و هم ذهبی و ابن حجر هر سه این نام را بی الف و لام زینت ضبط کرده اند.