ابوبکر ربابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوبکر ربابی .[ اَ بو ب َ رِ رَ ] (اِخ ) نام یکی از مشایخ صوفیه است، صاحب جذبه و هفت سال سکوت داشته است : شاه از اسرارشان واقف شده همچو بوبکر ربابی تن زده . مولوی .
ابوبکر ربابی .[ اَ بو ب َ رِ رَ ] (اِخ ) رئیس مغنیان محمود غزنوی و خود او نیز خنیاگر و خوش آواز بوده است : بوبکر عندلیب نوا را بخوان گو قوم خویش را چو بیائی بیار. فرخی .
ابوبکر ربابی . [ اَ بو ب َ رِ رَ ] (اِخ ) مسخره و هزالی بوده ظاهراً بزمان سلطان محمود غزنوی و شاید همان بوبکر رئیس مغنیان آنف الذکر است : از حکیمان خراسان کو شهید و رودکی بوشکور بلخی و بوالفتح بستی هکذی گو بیائید و ببینید این شریف ایام را تا کند هرگز شما را شاعری کردن کری روزگاری کان حکیمان و سخنگویان بدند کرد هر یک را بشعر نغز گفتن اشتهی اندرین ایام ما بازار هزل است و فسوس کار بوبکر ربابی دارد و طنز جحی . منوچهری . چو شعر نیک بیابی نظر نباید کرد بهزلهای ربابی و طنزهای جحی . ادیب صابر.