فرهنگ لغت

ابوبلقیا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوبلقیا. [ اَ بو ب ِ ] (معرب، اِ) (از یونانی اَپُپِلِسَن، شاید مصحف ابوبلسینا) فالج که جز اندامهای چهره هر دو شق تن را فراگیرد.

معنی ابوبلقیا | فرهنگ لغت