ابوایوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوایوب . [ اَ اَی ْ یو ] (ع اِ مرکب ) شتر نر. (السامی فی الاسامی ). جمل . (المزهر). اشتر نر. ابوصفوان . (السامی فی الاسامی ). اشتر. (مهذب الاسماء). ◄ صاحب مؤید الفضلا دو معنی دیگر بدین کلمه داده است یکی سبزه و دیگری تری باران که در شب بارد. لیکن این دو معنی را در جای دیگر نیافتم .
ابوایوب . [ اَ اَی ْ یو ] (اِخ ) سلیمان بن ابی داودبن بشربن زیاد شاذکونی . مقری بصری حافظ. از حمادبن زید روایت کند و ابومسلم کجی از او روایت آرد. وفات او به سال ٢٣٤ هَ . ق . بوده است .
ابوایوب . [ اَ اَی ْ یو ] (اِخ ) کنیت سلیمان بن ابی شیخ . رجوع به ابن ابی شیخ شود.