ابوالیقظان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالیقظان . [ اَ بُل ْ ی َ ] (ع اِ مرکب ) ابویقظان . خروه . (مهذب الأسماء). خروس . (دهار). دیک . ابوبرائل . ابوحمّاد. گال . رنگین تاج : و ابوالیقظان ندای حی علی الصباح دردهد. (سندبادنامه ص ٩٣). ◄ حمار. خر. ◄ افعی . (المرصع).
ابوالیقظان . [ اَ بُل ْ ی َ ] (اِخ ) لقب یکی از صحابه ٔ کرام است .
ابوالیقظان . [ اَ بُل ْ ی َ ] (اِخ ) لقب یکی از تابعین است .