ابوالوضی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالوضی . [ اَ بُل ْ وَ ضی ی ] (ع اِ مرکب ) ماه . قمر. (مهذب الاسماء). ◄ چراغ . سراج . (المرصع).
ابوالوضی .[ اَ بُل ْ وَ ضی ی ] (اِخ ) عبادبن نسیب . محدث است .
ابوالوضی ٔ. [ اَ بُل ْ وَ ] (اِخ ) محدث است . او از شعبی و از او شریک روایت کند.