ابوالهذیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالهذیل . [ اَ بُل ْ هَُ ذَ ] (اِخ ) زُفربن الهذیل بن قیس بن سلیم، اصفهانی . عالم و عابد و محدث . و او معاصر سفیان ثوری و ابوحنیفه و شریک بن عبداﷲ بود. وفات او در ١٥٨ هَ . ق . به بصره بوده است و او بیشتر به مذهب ابوحنیفه مایل بود.
ابوالهذیل . [ اَ بُل ْ هَُ ذَ ] (اِخ ) حصین بن عبدالرحمن السلمی . محدث است .
ابوالهذیل . [ اَبُل ْ هَُ ذَ ] (اِخ ) سعیدبن عبید الطائی . محدث است و یزیدبن هارون و عبیداﷲبن موسی از او روایت کنند.