ابوالنضیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالنضیر. [ اَ بُن ْ ن َ ] (اِخ ) ابن تیهان بن مالک . صحابی است و بغزوه ٔ احد حاضر بوده است .
ابوالنضیر. [ اَ بُن ْ ن َ ] (اِخ ) عمروبن عبدالملک بصری . از مشاهیر شعرای زمان خویش و معاصر برامکه . و او را از برمکیان انعام و احسان فراوان بوده است . و وی را با فضل بن یحیی برمکی بعض ماجراهای مشهوره است . و بیت ذیل از جمله ٔ قصیده ٔ او در مدح برمکیان است : اذا کنت من بغداد منقطعالثری وجدت نسیم الجود من آل برمک .