ابوالمنی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمنی . [ اَ بُل ْ م ُ نا ] (ع اِ مرکب ) رسول دعوت . (مهذب الاسماء) (المرصع) (السامی فی الأسامی ).
ابوالمنی . [ اَ بُل ْ م ُ نا ] (اِخ ) ابونصر حفاظ معروف به کوهین عطار اسرائیلی هارونی . او راست : منهاج الدکان فی الطب که ٦٥٨ هَ . ق . در قاهره برای پسر خویش نوشته و آن را از دستور مارستانی و عده ای اقرباذانیات مختارة مانند ارشاد و مکی و اقرباذین ابن التلمیذ و غیره التقاط کرده است .