ابوالمفضل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمفضل . [اَ بُل ْ م ُ ف َض ْ ض َ ] (ع اِ مرکب ) فهد. (المرصع).
ابوالمفضل . [ اَ بُل ْ م ُ ف َض ْ ض َ ] (اِخ ) ابن مزاحم نصر. رجوع به ابن مزاحم شود.
ابوالمفضل . [ اَبُل ْ م ُ ف َض ْ ض َ ] (اِخ ) اسمأبن عبید. محدث است .