ابوالمعالی

ابوالمعالی . [ اَ بُل ْ م َ ] (اِخ ) از شعرای زمان شاه عباس بزرگ صفوی است .

ابوالمعالی . [ اَ بُل ْ م َ ] (اِخ ) از مردم شوشتر برادر علاءالملک مرعشی ششتری . ادیب و عالم بود و اشعار فارسی میگفت و دیوان مرتب دارد. در سال ١٠٤٦ هَ . ق .در بنگاله از بلاد هندوستان وفات یافت . کتابی انموذج العلم و دیگر به نام رساله ٔ عدالت تألیف کرده است .

ابوالمعالی . [ اَ بُل ْ م َ ] (اِخ ) از رجال هندوستان در زمان اکبرشاه بابری بوده در کابل عصیان و دو سال به استقلال حکومت کرد و در سال ٩٧١ هَ . ق .حاکم بدخشان میرزا سلیمان او را مغلوب کرده بکشت .