فرهنگ لغت

ابوالمساکین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوالمساکین . [ اَ بُل ْ م َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) آنکه غم مسکینان خورد. آنکه بمساکین اعانت کند.

ابوالمساکین . [ اَ بُل ْ م َ ](اِخ ) لقبی که رسول صلی اﷲ علیه و آله، ابوعبداﷲ جعفربن ابیطالب را داد، از بسیاری رأفت وی بمسکینان .

معنی ابوالمساکین | فرهنگ لغت