فرهنگ لغت

ابوالعبک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوالعبک . [ اَ بُل ْ ع َ ] (اِخ ) بختیار. یکی از علمای موسیقی که رودکی شاعر مشهور، نواختن بربط از وی فرا گرفت . (لباب الالباب ج ٢ ص ٦).

معنی ابوالعبک | فرهنگ لغت