ابوالطیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالطیب . [ اَ بُطْ طَی ْ ی ِ ] (اِخ ) احمدبن محمد. رجوع به ابن ابی الوفاء شرف الدین ... شود.
ابوالطیب . [ اَ بُطْ طَی ْ ی ِ ](اِخ ) حمدون بن حمزه ٔ حنفی . رجوع به حمدون ... شود.
ابوالطیب . [ اَ بُطْ طَی ْ ی ِ ] (اِخ )الفرخان . از وزرای آل بویه . رجوع به فرخان ... شود.