ابوالصباح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالصباح . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) اسماعیل بن صدیق . از او ابراهیم بن عرعره روایت کند.
ابوالصباح . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) انصاری . و او را ابوالضیاح نیز گفته اند. رجوع به ابوالضیاح شود.
ابوالصباح . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) سعدان بن سالم الأیلی . از روات حدیث است .