ابواع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابواع . [ اَب ْ ] (ع اِ) ج ِ بَوع و بوع . ارشها.
ابواع . [ اَب ْ ] (ع اِ) میش . نعجه، از آنرو که در رفتن گام فراخ نهد. ◄ کلمه ای که بدان میش ماده را برای دوشیدن خوانند. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابواع . [ اَب ْ ] (ع اِ) ج ِ بَوع و بوع . ارشها.
ابواع . [ اَب ْ ] (ع اِ) میش . نعجه، از آنرو که در رفتن گام فراخ نهد. ◄ کلمه ای که بدان میش ماده را برای دوشیدن خوانند. (منتهی الارب ).