ابهری

ابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) اثیرالدین مفضل بن عمر فیلسوف ایرانی از مردم ابهر قزوین یا اصفهان . بقول ابن عبری در سال ٦٦١ هَ . ق . و بقول دیگر در سال ٦٦٣ هَ . ق . وفات کرده است . وی صاحب چندین کتاب است از میان آنها دو کتاب بسیار معروف میباشد یکی ایساغوجی که بر آن شرحهائی نوشته اند و آن با شرح شمس الدین احمد فناری در قسطنطنیه بطبع رسیده است . دیگر هدایةالحکمة و مشهورترین شرح آن شرح میرحسین میبدی است که در کلکته و هم در طهران و لکنهو طبع شده است و مشروح تر از همه شرح آخوند ملاصدراست . ابهری سه رساله در هیئت و نجوم دارد. و در منطق سه ضرب در شکل رابع بر پنج ضرب ارسطو افزوده و برای سالبه ٔ جزئیه در بعض صور عکس ثابت کرده است . و قبل از او در منطق متابعت ارسطو میکردند منطقیین پس از وی ضروب منتجه ٔ شکل چهارم را به تبعیت وی هشت ضرب شمرده اند. رجوع به جوهرالنضید (احکام عکس ) و کشف الظنون شود. و او راست تنزیل الأفکار فی تعدیل الأسرار و نکت فی علم الجدل . و حواشی مفید بر شرح ملخص کاتبی .

ابهری . [ اَ هََ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن عبداﷲبن محمدبن صالح . رجوع به ابوبکر محمد... شود.