ابناوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابناوی . [ اَ ] (ص نسبی ) منسوب به ابناء، یعنی اخلاف ایرانیان که با وهزر دیلمی بزمان انوشروان به یمن شدند و بدانجا اقامت گزیدند. رجوع به ابناء شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابناوی . [ اَ ] (ص نسبی ) منسوب به ابناء، یعنی اخلاف ایرانیان که با وهزر دیلمی بزمان انوشروان به یمن شدند و بدانجا اقامت گزیدند. رجوع به ابناء شود.