ابن وکیع
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن وکیع. [ اِ ن ُ وَ ] (اِخ ) ابومحمد حسن بن علی بن احمدبن محمد. شاعر اهوازی . اصلاً از مردم بغداد. مولد او تنیس بود و هم بدانجا درگذشت .وکیع لقب جد او محمد است و او نیز مردی ادیب و مورخ بود و باهواز میزیست . او راست : کتاب الرمی و النضال . کتاب المَکائیل والموازین و کتاب عدد آی القرآن .