ابن وهبان

ابن وهبان . [ اِ ن ُ وُ ] (اِخ ) بروایت مسعودی در مروج الذهب نام مردی از قبیله ٔ قریش است که در بصره میزیسته و بصاحب الزنج پیوسته و پس از قتل صاحب الزنج از طریق دریا به هندوستان و بچین رفته و در شهر خانقو انتساب خود را بقبیله ٔ رسول صلوات اﷲعلیه ظاهر ساخته و درک خدمت خاقان چین کرده و از او احسان و انعام بسیار یافته وبه عراق بازگشته است . در روایات مسلمین چین می آید که مردی از اقربای پیغمبر صلی اﷲعلیه وآله بکانتن بوده و دین اسلام را او به چینیان تلقین کرده است و هم اکنون قبری در کانتن هست که مسلمین آنجا گویند قبر آن مرداست و محتمل است ابن وهبان مسعودی همین شخص باشد.