ابن مکانس
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن مکانس . [ اِ ن ُ م َ ن ِ ] (اِخ ) فخرالدین ابوالفرج ناظرالدوله عبدالرحمن بن عبدالرزاق . شاعر و ادیب . او را دیوان انشائی است که پسر او مجدالدین فضل اﷲ گرد کرد و نیز دیوان اشعاری و ارجوزه ای . و او وزارت دمشق داشته و به سال ٧٩٤ هَ . ق . درگذشته است .