ابن معتوق

ابن معتوق . [ اِ ن ُ م َ ] (اِخ ) شهاب الدین موسوی، از مردم خوزستان . او به زبان عرب شعر میگفت و در قرن یازدهم هجری در صحبت سید علیخان میزیست و مدح او میکرد و باآنکه در تشیع غلو داشت و اشعار وی مشتمل بر تولّی وتبرّای بسیار است لیکن بسبب جزالت لفظ و رقت معنی وبلاغت عبارت و حسن استعارت و تشبیه در اکثر ممالک عربی مشهور و دیوانش مکرر در مصر و دیگر کشورها به طبعرسیده است . ولادت وی به سال ١٠٢٥ هَ .ق . بوده است .