فرهنگ لغت

ابن مطرف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابن مطرف . [ اِ ن ُ ؟ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن حجاج بن ابراهیم حضرمی اشبیلی اندلسی . از مشایخ صوفیه . او به سال ٧٠٧ هَ .ق . در نودواندسالگی به مکه درگذشت .

معنی ابن مطرف | فرهنگ لغت