ابن ماجه

ابن ماجه . [ اِ ن ُ ج َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن یزید ماجه ٔ قزوینی ربعی بالولاء. از کبار ائمه ٔ محدثین، صاحب یکی از صحاح ستة و آن کتاب به نام سنن ابن ماجه معروف است . مولد او به سال ٢٠٩ هَ .ق . در قزوین . او بغداد و بصره و کوفه و شام و مکه و مصر و ری را سیاحت کرد و از مشاهیر محدثین عصر حدیث شنود. وی را در تفسیر و تاریخ یدی طولی بود و علاوه بر سنن، او را تفسیری است و نیز کتابی در تاریخ در نهایت نفاست و نیز تاریخ قزوین . وفات او در سال ٢٧٣ بوده است .