ابن عبدالظاهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن عبدالظاهر. [ اِ ن ُ ع َ دِظْ ظا هَِ ] (اِخ ) محیی الدین ابوالفضل عبداﷲبن رشیدبن ابومحمد عبدالظاهربن نشوان . کاتب ملک ظاهر بیبروس و منصور قلاون و اشرف خلیل، از ممالیک بحری بود. مولد او در ٦٢٠ هَ .ق .و وفات به ٦٩٢ بوده است . از کتب اوست : الروضة البهیةالزاهره فی خطط المعزیة و القاهره . سیرة السلطان ملک ظاهر. الالطاف الخفیه در تاریخ مصر و تاریخ قلاون و کتابی به نام تمائم الحمائم در وصف کبوتران نامه بر.