ابن شیرویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن شیرویه . [ اِ ن ُ رو ی َ ] (اِخ ) ابومنصور اسپهبد دوست بن محمد دیلمی . از مشاهیر ادباء. او در آغاز مذهب شیعه داشت و سب ّصحابه روا میشمرد و سپس از آن مذهب بازآمد. وفات اوبه سال ٤٦٩ هَ .ق . بوده است و قطعه ٔ ذیل از اوست : یاطالب التزویج انک بالذی تبغیه منی جاهل، معذور هل ابصرت عیناک صاحب زوجة الا حزیناً ما لدیه سرور.