ابن شبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن شبیب . [ اِ ن ُ ؟ ] (اِخ ) ابوسعید عبداﷲبن شبیب ربعی بصری . از اخباریان . و کتاب الاخبار و الاَّثار از اوست . (از ابن الندیم ). و در جای دیگر ابن الندیم ابن شبیب مطلق آورده و کتاب هجاءالمصاحف را بدو نسبت کرده است .