ابن شاهین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن شاهین . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) غرس الدین خلیل بن شاهین طاهری (٨١٣-٨٧٢ هَ .ق .). او راست : کتاب زبدة کشف الممالک و بیان الطرق و المسالک و این کتاب در پاریس به طبع رسیده . وی چندی حاکم اسکندریه و درسال ٨٤٠ امیرحاج بوده و نیز مناصب دیگر داشته است .